Je crains d’avoir mis la barre très haut en choisissant de parler de Morbillinum [1] car c’est un produit particulier, appartenant à la classe des nosodes —c’est-à-dire une dynamisation de produit pathologique. Or, il est impossible de prescrire rationnellement cette catégorie de médicaments sans avoir pleinement compris l’homéopathie, sous peine de régresser au niveau de la pensée magique qui consisterait ici à donner l’identique pour traiter l’identique.
Wprowadzenie
Wszystkie objawy
Ten rodzaj uproszczonego poglądu został nawet wyniesiony do systemu takiego jak "terapia sekwencyjna", która polega na podawaniu pacjentowi serii zdynamizowanych szczepionek, przy założeniu, że same wstrzyknięte substancje są odpowiedzialne za wszystkie dolegliwości, a podanie szczepionki w zdynamizowanej formie zadziała magicznie jak pociągnięcie gumką, aby w jakiś sposób "usunąć" szczepionkę z organizmu. Ignoruje to fundamentalne pojęcie całości objawów, które obejmuje konstytucję fizyczną, temperament intelektualny, etiologię, miazmaty, stłumienia, wszystkie prawdopodobne przyczyny, zdarzenia, choroby przewlekłe, leki, szczepienia, choroby jatrogenne, urazy oraz ich oznaki i objawy, które są przeglądane w kolejności ich pojawiania się (Organon § 5, 6,7,8). Do tego wszystkiego dodaje się, w celu uzupełnienia obrazu, obiektywne oznaki i subiektywne objawy pacjenta, a także poszukiwanie przeszkód w powrocie do zdrowia.
Podatność
Po drugie, praktyki te nadużywają pojęcia indywidualnej podatności, fundamentalnej koncepcji całkowicie nieznanej medycynie konwencjonalnej, która wciąż wierzy, na przykład, że zwykły kontakt z cząsteczką wirusa może wywołać chorobę. Kiedy indywidualna podatność jest wrodzona, mówimy o idiosynkrazji: "tłuste potrawy sprawiają, że jestem chory", "nie mogę znieść wystawiania głowy na zimno" i tak dalej. Ale nadużywanie substancji chemicznych, czy to soli morskiej, tytoniu, szczepionki czy jakiegokolwiek leku alopatycznego wprowadzanego codziennie do organizmu, w końcu wywoła podatność na tę substancję [2]. W takim przypadku podanie substancji przygotowanej homeopatycznie, tj. zdynamizowanej, prawie na pewno wywoła silny wybuch objawów, reakcję ze strony siły życiowej, która zachwyci pół-homeopatę, który ją przepisał, widząc w tym dowód wyzdrowienia pacjenta. Niektórzy pacjenci będą nawet zachwyceni, widząc siebie tak dotkniętych, myśląc, że jest to przejaw leczniczego działania leku. Ale w rzeczywistości wszystko, co się wydarzyło, to brutalny eksperyment bez korzyści dla pacjenta.
Szczepionka
Trzecią kwestią, która nie umknie niczyjej uwadze, jest to, że podawanie patologicznego produktu w celu leczenia tej samej patologii jest podobne do idei szczepionki. Świadomie lub nieświadomie, wszyscy lekarze, którzy praktykują profilaktykę medyczną, praktykują homeopatię. Podając ludziom atenuowaną chorobę podobną do tej, przed którą chcemy ich chronić, prawdziwą chorobę leczniczą, uodparniamy ich na nią. W tym przypadku, podając zdrowemu człowiekowi łagodną chorobę podobną do ospy, uodparniamy go na tę chorobę.
Wszystko zaczęło się od wariolizacji, powszechnej techniki w greckiej społeczności Konstantynopola w XVIII wieku, prawdopodobnie importowanej z Circassia [3], ale znanej już Chińczykom. Wystawienie bardzo małych dzieci na ospę miało zmniejszyć wpływ choroby, która prawdopodobnie rozwinie się łagodnie. Ta koncepcja osłabiania identycznej choroby poprzez profilaktykę jest formą, co prawda potworną, homeopatii poprzez identyczność. Szansa na śmierć z tego powodu wynosiła około 1 na 50. W 1721 roku Lady Montagu, żona angielskiego ambasadora w Konstantynopolu, wprowadziła ten proces do wyższych sfer angielskiego społeczeństwa [4] i wypróbowała wariolizację w leczeniu odry, a nawet syfilisu [5], wykorzystując skazańców do przeprowadzania eksperymentów. Już tutaj możemy dostrzec wątpliwą etykę podejścia alopatycznego.
Le 14 Mai 1796, Edward Jenner vaccine —littéralement « vachise » — en lui inoculant le cowpox James Philips, l’enfant de son jardinier, alors âgé de 8 ans.[6] Et le variolise quelques semaines plus tard, l’exposant délibérément au virus sauvage de la variole. L’éthique discutable de Jenner sera ensuite exacerbée quand il s’agira de maintenir la pustule de cowpox de bras à bras : qu’à cela ne tienne, on utilisera les enfants des orphelinats. Le risque mortel tombe à environ 1/200 mais pour la première fois apparaît la notion de population et de statistiques afférentes. Une fois le politique impliqué avec l’industrie, tout cela devient une véritable idéologie déferlante qui balaye tout sur son passage.[7] Le terme de vaccination est lourd de sens car à force d’injections sous prétexte de prévention, il s’agit vraiment de la transformation progressive des humains en bétail soumis, aréactif, et considéré comme tel par les autorités —comme nous l’a démontré l’affaire du Covid.
Od samego początku odnajdujemy zalążki totalitarnego mesjanizmu medycyny klasycznej: nie ma znaczenia, kim jest jednostka, dopóki "nauka" się rozwija - wszystko musi podporządkować się ideałowi, który ma zostać osiągnięty i narzucony wszystkim. W rzeczywistości, kiedy mówię "nauka", mam również na myśli pojawienie się pierwszego biznesu zdrowotnego na dużą skalę[8]. Po dwóch stuleciach oszustw [9], przymusu i innych manipulacji, których kulminacją była globalna apoteoza Covid i zbrodnia przeciwko ludzkości, jaką było przymusowe wstrzykiwanie eksperymentalnych terapii genowych, pytam [10]: czy z alopatii może wyniknąć coś dobrego?
Arthur Koestler odpowiedział już na to pytanie w Zero i nieskończoność : "Istnieją tylko dwie koncepcje ludzkiej moralności i znajdują się one na przeciwległych biegunach. Jedna z nich jest chrześcijańska i humanitarna, ogłaszając jednostkę świętą i twierdząc, że zasady arytmetyki nie powinny mieć zastosowania do jednostek ludzkich - które w naszym równaniu reprezentują zero lub nieskończoność. Druga koncepcja wychodzi od fundamentalnej zasady, że zbiorowy cel uświęca wszystkie środki, i nie tylko pozwala, ale wręcz wymaga, aby jednostka została podporządkowana i poświęcona społeczności w każdym przypadku - która może pozbyć się jej albo jako królika doświadczalnego do wykorzystania w eksperymencie, albo jako baranka złożonego w ofierze".
Czas porozmawiać o homeopatii
Teraz, gdy mam to już dobrze, muszę przyszyć to z powrotem! Ale jak można opisać tak rozległy i złożony obraz w kilku słowach? Homeopatię można tak nazwać tylko wtedy, gdy przestrzega się jej głównych zasad:
1) Podobne leczy podobne,
2) pojedyncza dawka,
3) minimalna ilość,
4) zdynamizowany środek zaradczy.
Jak leczy jak leczy, dynamizacja, niematerialne zarażenie
Powodem, dla którego homeopatia - której niewątpliwie pionierem był Hipokrates - była stosowana tylko marginalnie od zarania dziejów, jest to, że podanie pacjentowi substancji zdolnej do wytworzenia stanu podobnego do jego własnego powoduje absolutnie straszną reakcję pogorszenia. Jak widzieliśmy powyżej, pacjent ma szczególne powinowactwo, intensywną podatność na substancję zdolną do naśladowania jego stanu. Dosłownie, całość pacjenta i potencjał leku przyciągają się nawzajem z niezwykłą siłą. Zjawisko to wymyka się zdrowemu rozsądkowi, ponieważ rutynowe alopatyczne podawanie substancji, które nie mają nic wspólnego ze stanem pacjenta, nie wywołuje tego rodzaju reakcji i trzeba podawać duże, stale rosnące dawki.
Tylko Hahnemann wpadł na pomysł osłabiania materii przez kolejne frakcje, odkrywając w ten sposób świat, który dziś nazwalibyśmy energią, poprzez proces dynamizacji. Jako wybitny chemik, który korespondował z Lavoisierem, Hahnemann doskonale zdawał sobie sprawę, że odkrywa nowy kontynent. Założyciel pisze (uwaga do §249):
"Doświadczenie dowodzi, że prawie niemożliwe jest zmniejszenie dawki doskonale homeopatycznego leku na tyle, aby nie powodował on znacznej poprawy w chorobie, dla której jest odpowiedni (§160 i §279)".
Następnie pisze (§269):
"System medycyny homeopatycznej opracował całkowicie nową procedurę dla własnego specjalnego zastosowania, której nigdy wcześniej nie próbowano, a która uwalnia i wyzwala niematerialne cnoty lecznicze tkwiące w surowych substancjach. Tylko w ten sposób substancje te uzyskują właściwości lecznicze i niezmiernie przenikliwą skuteczność, nawet te, które w stanie surowym nie wykazują najmniejszych oznak działania leczniczego na organizm ludzki".
Homeopatia przekształca najgorsze trucizny w leki. Ujednolica ona pojęcia choroby i leku, ponieważ lek jest po prostu sztuczną chorobą. Na przykład, dynamizując zarazki zakaźne, można je przekształcić w nową substancję leczniczą, skorelowaną z oznakami i objawami choroby, którą wywołują.
Objawy całkowite i siła witalna
Lek homeopatyczny wytwarza dynamiczną zarazę - tj. energetyczną i niematerialną - odczuwaną przez siłę życiową pacjenta, ponieważ istnieje predyspozycja do odczuwania tego napływu[11]. Tak więc toksyna podawana w dawkach wagowych zatruwa każdego; dynamiczny sygnał jest odbierany tylko wtedy, gdy napotyka właściwą konformację u pacjenta. Jest to słynne pytanie "Czy alkohol sprawia, że jesteś pijany?", na które nie można odpowiedzieć bez dwóch powiązanych ze sobą czynników: ilości alkoholu i podatności podmiotu.
Te fundamentalne dynamiczne pojęcia - po raz pierwszy wyjaśnione przez Hahnemanna około 1796 roku! - są dziś nadal bardzo rzadko nauczane, a jeszcze mniej rozumiane. Godne ubolewania jest to, że niewielu lekarzy rozwija swój własny zmysł obserwacji przed swoimi pacjentami - są nawet uczeni, że ich punkt widzenia nie ma żadnej wartości. 12] Jednak pojęcie całości objawów ma doskonały sens: kiedy osoba jest chora, czy to ostro, czy przewlekle, całość objawów przedstawia się obserwatorowi. Składa się on z :
- Typowe objawy ostrej choroby - w naszym żargonie ostrej myasmy
- Typowe objawy przewlekłego aktywnego miazmatu (patrz poniżej)
- Prawdopodobnie patognomoniczne objawy choroby[13].
- Obiektywne i subiektywne objawy specyficzne dla pacjenta - nie zapominając o objawach zgłaszanych przez rodzinę i przyjaciół, oraz
- Objawy charakterystyczne dla pacjenta[14].
Pierwsze pytanie, które przychodzi na myśl, brzmi: co mamy zrobić z medycyną, która przypisuje sobie prawo do leczenia pojedynczego objawu wyodrębnionego z tej całości? To arbitralne podejście jest zgodne z tayloryzacją przemysłu, ale jest sprzeczne z nauką, w którą zwolennicy dzisiejszej medycyny twierdzą, że wierzą.
Drugi jest bardziej subtelny: jeśli taka całość istnieje i jest utrzymywana jako taka, to należy ją przypisać fundamentalnej przyczynie przed narządami. Innymi słowy, obecność całości objawów automatycznie prowadzi do pojęcia energetycznie zaburzonej siły życiowej. Oznaki i objawy, które obserwujemy, są wytwarzane przez tę energetyczną dysharmonię, która nie jest bezpośrednio odczuwalna - choroba jest pośrednim śladem energetycznej dysharmonii. 15] Wniosek: tylko dynamiczny napływ może naprawdę wyleczyć patologię.
Pojawia się tu trzecie pytanie, ale wykracza ono poza zakres naszego artykułu: jeśli organizm "uzna" za przydatne utrzymanie danego zestawu objawów, jaki jest ogólny wpływ stłumienia jednego lub więcej z nich za pomocą sztucznego procesu chemicznego?
Wrogi dynamiczny napływ
Nous arrivons enfin au cœur de notre présentation de Morbillinum ! La physique nous a habitués à la notion de dualité entre onde et particule. Selon l’expérience, le même objet observé se comporte de manière ondulatoire ou corpusculaire — c’est le cas de la lumière par exemple.
L’ancienne médecine, purement matérialiste, en est toujours à considérer le seul germe comme responsable de la maladie. Les travaux du regretté Pr Montagnier, confirmant les découvertes de Hahnemann, ont montré ce que nous appelons l’aspect dynamique de la contagion : ainsi un germe est associé aussi à une empreinte dynamique. Nous nommons miasme — un terme grec qui signifie « souillure » — cette empreinte.
Sur le plan aigu, d’innombrables organismes vivants « vibrent » de leur empreinte énergétique, ce sont les miasmes aigus. Montagnier a montré qu’une solution contenant des germes porte une vibration qu’il est possible d’enregistrer et de réémettre, rendant possible la transmission numérique d’ADN bactérien.[16] Il est hautement vraisemblable, bien que je ne puisse pas le prouver, que c’est d’abord l’influx dynamique qui est ressenti lorsqu’on tombe malade et que c’est ensuite que le germe se développe dans l’organisme. C’est une manière élégante d’expliciter la notion de période d’incubation. Cela explique aussi comment une dose dynamisée de Bryonia par exemple est capable en quelques heures de rendre un patient parfaitement apyrétique alors que toutes les hémocultures grouillaient de pneumocoques. Toute une nouvelle biologie dynamique —quantique ? — doit être créée.
Na poziomie przewlekłym Hahnemann wykazał, że wszystkie choroby przewlekłe wynikają z przenoszenia na potomstwo energetycznego śladu infekcji, których organizm nigdy nie jest w stanie się pozbyć. Gruźlica, kiła, niektóre formy rzeżączki i tłumienie świerzbu to 4 znane przewlekłe miazmaty. Nie poprzestając na zrewolucjonizowaniu medycyny, Hahnemann stworzył pierwszą w historii formę epidemiologii.
Na przykład pacjent z gruźlicą będzie bardzo niestabilny psychicznie, z niechęcią do rutyny i dużą potrzebą zmian. Fizycznie będzie szczupły, ale będzie miał bardzo dobry apetyt, będzie podatny na alergie, a teraz na choroby autoimmunologiczne. Wszystkie te objawy są wspólne dla tego chronicznego miazmatu. Ostra choroba, która postępuje bardzo szybko do punktu ciężkości, wskazuje na aktywność przewlekłego miazmatu gruźliczego. W ten sposób przewlekły miazmat, zaszczepiony na sile życiowej w sposób energetycznego pasożyta, może wpływać na przebieg ostrego zjawiska.
Comme souvent, la distinction entre aigu et chronique est purement académique. Ainsi l’invasion de l’organisme par un miasme aigu peut y laisser une empreinte permanente. Il se crée ainsi une strate énergétique qui s’exprime par ses propres symptômes, et qui empêche toute progression vers la guérison même si l’on administre le médicament indiqué sur la totalité des symptômes. C’est ici que brillent les nosodes, avec Morbillinum au premier rang d’entre eux, car il n’était pas rare de voir de fortes rougeoles soit provoquer des complications, soit induire un état chronique dont le patient ne se relevait pas.
Rozwój nozodów [17]
Une des conséquences directes de la publication des Maladies Chroniques par Hahnemann (1828) fut le développement de l’emploi des miasmes en tant que remèdes dynamisés pour le traitement et la prévention des maladies. C’est peu après la parution de l’ouvrage que Hering réalisa la première expérimentation (proving) de Psorinum sur lui-même. Le contenu de la vésicule de gale a été ainsi le premier nosode à être expérimenté.
Constantine Hering
1800-1880
On doit à Hering une grande expansion de la Matière Médicale homéopathique. Dudgeon [18] rapporte que Hering a créé sept nouvelles catégories de remèdes homéopathiques.
- Stosowanie jadu owadów, węży i innych trujących stworzeń (trucizny zwierzęce).
- Stosowanie środków leczniczych uzyskanych z miazmatów (nosodes).
- Wprowadzenie zdynamizowanych miazm i chorobliwych wydzielin pobranych bezpośrednio od pacjenta (auto-nosodes).
- Wykorzystanie homologicznych narządów, tkanek i wydzielin jako środków leczniczych (sarkody).
- Stosowanie produktów przygotowanych z dynamizowanych miazm w celu zapobiegania chorobom zakaźnym (profilaktyka homeopatyczna).
- Badanie układu okresowego oraz pierwiastków chemicznych i odżywczych obecnych w ludzkim ciele (związki biochemiczne).
- Hering a suggéré de dynamiser des graines de mauvaises herbes ou de plantes dangereuses pour les détruire et d’utiliser des dynamisations d’animaux ou d’insectes pour éliminer et prévenir les infestations de ces espèces dangereuses (mesures de santé publiques).
Jedną z najważniejszych rzeczy do zapamiętania jest "heroiczny" charakter nozodów. Choroby te są odpowiedzialne za miliony zgonów, a ich obraz jest dobrze znany. Z tego powodu mamy do dyspozycji bogactwo informacji na temat takich zaburzeń, ponieważ są to choroby o częstej etiologii i podobnych objawach, które dotykają duże grupy populacji. Badanie epidemicznych chorób zakaźnych dostarcza wielu informacji, ponieważ zachowują się one jak naturalny eksperyment w nozodach.
On demanda au Dr Swan qui a expérimenté Medorrhinum, s’il était légitime de se servir de nosodes non expérimentés au sens homéopathique du terme. Sa réponse fut que les miasmes avaient réalisé un proving naturel des maladies infectieuses sur une très grande variété de constitutions. Par conséquent, les miasmes sont responsables d’états pathologiques qui sont similaires à ce qu’ils guérissent, y compris leurs complications plus rares.
Pour cette raison, un remède comme Morbillinum (le nosode de la rougeole) a guéri des méningites, des lupus érythémateux, des conjonctivites, et des avortements spontanés lorsque les symptômes agréent. Toutes ces conditions sont similaires aux complications dues au miasme de la rougeole dans la population.
Przepisujemy nozody na podstawie "naturalnego" doświadczenia choroby, którą powodują, ale muszą one zostać przetestowane na zdrowych osobach, w dynamicznej formie, aby zrozumieć ich pełny potencjał, ich pełny obraz. Niestety, nie zostało to jeszcze zrobione!
Hering avait remarqué que certaines caractéristiques symptomatiques des nosodes étaient en rapport avec leurs indications. Il a défini les symptômes d’appel des nosodes, qui sont les suivants :
- Nigdy nie wraca do zdrowia po infekcji. Czasami osoba nigdy w pełni nie wraca do zdrowia po ostrej chorobie powodującej objawy konstytucyjne. Efekt tego ostrego miazmatu pozostaje odciśnięty w sile witalnej, tworząc warstwę "dysharmonii" w systemie obronnym. Ta nowa, silniejsza warstwa tłumi obraz konstytucyjny i utrudnia leczenie.
- Brak reakcji na dobrze dobrane środki zaradcze: dobrze dobrane środki zaradcze nie działają, zawieszają swoje działanie lub jedynie modyfikują objawy.
- Trwała zmiana objawów.
- Fragmentaryczne obrazy leków konstytucyjnych: czasami istnieje bardzo niewiele objawów, na które można przepisać lek. Sytuacja ta ma miejsce w wadliwych, bezobjawowych przypadkach, w których silna warstwa miazmatyczna stłumiła zdolność konstytucji do wykazywania objawów. Oprócz objawów związanych z patologią i miazmą, istnieje niewiele elementów, na których można oprzeć receptę konstytucyjną. Stan ten może być spowodowany połączeniem urazu, miazmy, tłumienia i niepożądanych reakcji na leki.
- Regionalne objawy miazmatyczne z kilkoma charakterystycznymi objawami. Przypadek jest tak niewyraźny, że ogranicza się tylko do lokalnych objawów, bez cech, które pozwoliłyby na przepisanie konwencjonalnego leku.
Les indications de Morbillinum [19]
Mam nadzieję, że wybaczysz mi powyższe uwagi, które uważam za niezbędne, jeśli mamy zrozumieć, co robimy, gdy przepisujemy nosode. Nie mogę już dłużej znieść, gdy homeopatia jest redukowana do jakiegoś rodzaju "medycyny alternatywnej" lub innego mumbo-jumbo na poziomie horoskopu Madame Soleil? Jeśli homeopatia w końcu przyniesie długo oczekiwaną rewolucję w leczeniu medycznym, wymaga to rygoru umysłu, wytrwałości w pracy i uczciwości intelektualnej.
Profilaktyka epidemii odry
Avant la vaccination de masse —je ne puis m’étendre au sujet de cette barbarie— Morbillinum était un préventif facile à prescrire, avec de très bons résultats. Son administration à une classe entière évitait que le premier cas ne contamine les autres. Ici Morbillinum satisfait la susceptibilité au miasme aigu de la rougeole auquel il ressemble énormément. La susceptibilité épidémique étant éteinte, la maladie naturelle ne peut plus affecter la force vitale. L’indication des nosodes en tant que prophylactiques est absolument immense.
Neurologiczne następstwa lub powikłania odry
Wszyscy zrozumieją, że geniusz leku jest związany z następstwami odry, w przypadkach, gdy ostra choroba miała tak silny wpływ na organizm, że jej odcisk pozostaje.
C’est peut-être le seul médicament capable d’obtenir des résultats dans la PESS (pan encéphalite sclérosante subaiguë). Les premiers symptômes observés de l’encéphalite sclérosante subaiguë peuvent être de mauvais résultats scolaires, des pertes de mémoire, des crises de colère, des étourdissements, de l’insomnie et des hallucinations. Des convulsions soudaines du bras, de la tête ou du corps peuvent survenir par la suite. C’est une pathologie épouvantable sans médicament connu dans la vieille médecine. On trouve dans la littérature homéopathique des cas avérés de guérison par Morbillinum.
Le syndrome de Guillain-Barré fait partie des complications classiques des vaccins ROR par exemple, c’est une excellente indication pour Morbillinum pour peu qu’on parvienne au patient hospitalisé.
Le tropisme cérébral du virus fait de Morbillinum un médicament de choix chaque fois qu’un enfant fait de la fièvre après une vaccination. Il faut alors le prescrire systématiquement, et on a une chance d’agir curativement là où un paracétamol banal ne fera que masquer la fièvre.
Malgré les efforts titanesques de l’industrie pour le nier, la relation entre l’autisme et le ROR est absolument patente. Je conseille la lecture du site de Robert Kennedy Jr., Children Health Defense, pour en apprendre plus sur le sujet. Dans ces drames épouvantables qui touchent les familles, la narration standard est la suivante : l’enfant a fait de la fièvre après son premier ROR, l’allopathe de service a prescrit du Doliprane. Rien n’y a fait, la fièvre a continué, tant et si bien qu’à l’heure du rappel l’enfant était encore fébrile. Une fois la seconde injection réalisée, la fièvre s’envole, des convulsions arrivent, et l’enfant se met à régresser. Tout cela aurait dû être immédiatement traité avec Morbillinum. Ceux qui n’ont pas eu devant eux, ou dans leurs bras, ces mère éplorées, ceux qui nient ces faits patents, sont de dangereux psychopathes et devraient faire autre chose que de la médecine. Dans l’autisme déjà constitué, Morbillinum est à prescrire comme médicament intercurrent, souvent avec l’effet de faire apparaître plus clairement le tableau d’un médicament homéopathique classique.
Błony śluzowe górnych dróg oddechowych
On se trouve souvent démuni quand il n’y a pas de symptôme clair et que le patient, adulte ou enfant, ne présente qu’un catarrhe nasal et oculaire avec de la fièvre. Toux rauque, voix altérée, larmoiement. Râles bronchiques diffus. C’est en somme quelque chose qui ressemble à un début de rougeole. Ici Morbillinum offre des résultats spectaculaires alors qu’apparemment il n’existait pas de remède apparent indiqué puisque le cas ne présente aucune caractéristique.
Morbillinum est remarquable dans les cas d’asthénie, faiblesse des yeux, de blépharite ou de conjonctivite chronique à la suite d’une rougeole.
Exanthema
La manifestation cutanée qui correspond à celle de Morbillinum est l’exanthème maculaire qui débute sur le visage ou derrière les oreilles. J’ai en mémoire un cas de lupus érythémateux où en désespoir de cause j’ai donné Morbillinum sur la seule notion que le cas avait débuté par une éruption symétrique en selle de part et d’autre du nez. On m’objectera avec raison qu’il s’agit ici d’un signe quasi pathognomonique de la maladie, mais chez ce patient il y avait la notion d’une forte rougeole qui l’avait cloué des semaines au lit. La simple prise d’un seul globule de 200 a provoqué une fièvre à 39°, qui était prévue, et le patient avait pour consigne formelle de ne rien faire. Au bout de deux jours ces signes généraux se sont terminés, puis une sorte de desquamation écailleuse sur tout le corps est apparue. Rongeant mon frein —la chose la plus difficile en médecine c’est de ne rien faire ! — j’ai attendu que des signes nouveaux apparaissent. Le patient s’est mis à avoir de plus en plus chaud, à avoir faim même la nuit, et à avoir besoin de se découvrir les pieds la nuit. Le Sulfur que j’avais prescrit comme premier remède, sans le moindre effet, agit cette fois brillamment. Presque 20 ans après, il n’y a toujours plus le moindre signe ni clinique ni biologique de lupus…
Dzieci, które są zmęczone i kaszlą
Ici nous commençons à voir les indications qui ne sont plus forcément liées à une rougeole dans le passé. C’est-à-dire que le tableau propre de la substance commence à se faire connaître. Tous ces enfants anémiques, maigrichons, qui toussent pour la moindre exposition au froid, et qui développent facilement des bronchites méritent au moins une prise de Morbillinum. C’est le genre de cas où on trouverait Tuberculinum indiqué mais il n’y a pas l’agitation, la mauvaise humeur au réveil, la transpiration de la tête, et l’appétit exagéré. C’est là que Morbillinum nous sauve !
Wskazania kliniczne
Les indications suivantes de Morbillinum dérivent des manifestations observées lors de la rougeole. Que les antécédents de rougeole soient présents ou pas n’est pas un problème pour la prescription, c’est le tropisme de la préparation qui domine.
- Powtarzające się poronienia: również w tym przypadku pacjent nie przedstawia jasnego obrazu, a główną dolegliwością jest skłonność do poronień.
- Aktywna gruźlica nagle się pogarsza lub zakażenie gruźlicą, które było pod kontrolą, powraca. Wskazanie to wynika z powinowactwa wirusa odry do błon śluzowych górnych dróg oddechowych. Nie miałem okazji przetestować tego osobiście, ale literatura indyjska jest pełna przypadków.
- Przewlekłe zapalenie oka.
- Przewlekłe zapalenie ucha środkowego.
- Obrzęk węzłów chłonnych szyi.
- Przewlekłe zapalenie okostnej lub stawów.
Wnioski
Medycyna przemysłowa jest gotowa zaszczepić się przeciwko wszystkiemu i wszystkim, co po raz kolejny potwierdziła pandemia Covid. Po stronie homeopatycznej pokusa jest wielka dla każdego, kto nigdy nie studiował homeopatii, aby przepisywać nosody przez cały czas, w zależności od każdego epizodu zakaźnego w historii pacjenta. W obu przypadkach podejście to jest błędne.
Zarazek rozwija się tylko w organizmie, który został wcześniej rozregulowany. Nie jesteś chory, ponieważ masz zapalenie płuc. Na zapalenie płuc choruje się, ponieważ jest się chorym. Dlatego też nieudolna jest próba leczenia nosode ostrego miazmatu bez zrozumienia, że objawy pacjenta jako całości muszą być ukierunkowane - i objęte lekiem konstytucyjnym. W najlepszych przypadkach nosode ograniczy podatność na zarazek, ale nie wyleczy ogólnego zaburzenia, które spowodowało podatność. Wreszcie, na ostatnim poziomie podobieństwa, jeśli pacjent ma zostać całkowicie wyleczony, należy wziąć pod uwagę chronicznie aktywny miazmat.
Niezależnie od tego, czy jest to pandemia, czy epidemia, homeopaci dają nam nieograniczone zasoby, aby poradzić sobie z każdą ewentualnością. Prawdziwego homeopatę można rozpoznać po tym, że idzie do łóżka swojego pacjenta uśmiechnięty!
Jak przewidział wielki Ivan Illich [20], materialistyczna medycyna uzbrojona we wszechpotężną technologię spowodowała regres medycyny, a teraz wróciła do miejsca, w którym się zaczęła, kiedy Hahnemann napisał (Organon, § 1): "Najwyższy czas, aby ci, którzy nazywają siebie lekarzami, przestali oszukiwać biedne ludzkie istoty swoim bełkotem i zaczęli wreszcie działać, to znaczy naprawdę pomagać i leczyć".
Tak, najwyższy czas coś zmienić...
[1] Le Dr Gross, un des premiers disciples de Hahnemann, prépara avec du sang d’un petit malade atteint de rougeole simple et dilué homéopathiquement deux fois, un remède appelé Morbillinum.
[Jest to nawet procedura stosowana w eksperymentach homeopatycznych w celu uwrażliwienia pacjenta na testowaną substancję.
[Ta czeczeńska praktyka została wprowadzona, aby pomóc w sprzedaży ładnych dziewcząt tureckim haremom.
[Często opisywana jako angielska Madame de Sévigné, która nie wahała się nosić welonu lub przebrać się za mężczyznę, aby odwiedzić Świętą Zofię, Lady Montagu należy do tej kategorii niezwykłych kobiet, które zasługują na lepszą znajomość. Znacznie później Mélanie Gohier d'Hervilly przyjęła ten sam styl życia, przebierając się za mężczyznę, aby podróżować do praktyki Hahnemanna w Köthen, poślubić go i sprowadzić z powrotem do Paryża!
[5] W tamtym czasie - i Hahnemann popełnia ten sam błąd - mylono miękką i twardą chorobę wrzodową i wydaje się, że wariolizacja została przeprowadzona przy użyciu zarazków miękkiej choroby wrzodowej, która nie jest kiłą, ale Hæmophilus ducreyi.
[6] Jenner ne faisait ainsi que pousser un peu plus loin l’idée de Benjamin Jesty qui, en 1774, contaminait délibérément sa femme et ses fils par le cowpox (variole bovine) afin de les protéger de la variole.
[" Antivax toi-même" Xaviera Bazina jest lekturą obowiązkową i stanowi fascynujący opis niespójności w medycynie szczepionkowej. "Introduction à la médecine des vaccins" Michela de Lorgerila to kolejna perełka, którą warto mieć w swojej bibliotece.
[8] Je suggère au lecteur de découvrir « L’apocalypse joyeuse », le remarquable ouvrage de Jean-Baptiste Fressoz qui nous fait la narration passionnante des « arrangements » douteux entre industriels et le pouvoir, décrivant sans le savoir les prémisses de la grande crise du Covid.
[9] Le narratif de la vaccine est bien séduisant —et même Hahnemann y était favorable initialement avant de réaliser qu’on injectait au malade avec la lymphe des tas de choses en plus de la vaccine. Lorsque Jenner exposa le principe à l’Académie, à peu près tous les vétérinaires s’esclaffèrent car ils avaient vu maintes fois des patients ayant présenté le cowpox tomber quand même malades de la variole !
[10] "Czy coś dobrego może wyjść z Nazaretu? Jan 1, 46.
[11] Jestem tutaj zobowiązany do przedstawienia krótkiego przeglądu, ponieważ temat ten zasługuje na wiele godzin lekcji. Zobacz naszą szkołę Planète Homéopathie, jedyną, która oferuje pełne studium Organonu.
[Zamiast stosować kartezjańskie rozumowanie myślącego podmiotu, który formułuje własną opinię, wolą być "informowani" jedynie pośrednio poprzez publikacje medyczne (z których większość jest finansowana przez laboratoria farmaceutyczne), ograniczając się do biernej roli, która nie przeszkadza im w energicznej krytyce wszystkiego, co wykracza poza ich dziedzinę wiedzy.
[Innymi słowy, są one absolutnie charakterystyczne dla patologii. Szmer osierdziowy przy osłuchiwaniu wskazuje na zapalenie osierdzia, rumień wędrujący na boreliozę itd.
[14] Ces signes suffisent à eux seuls à effectuer le choix du médicament homéopathique. Ils n’ont rien à voir avec la pathologie, ou sont le contraire de ce qu’on attend dans la pathologie. Par exemple le choléra n’est pas une affection fébrile pourtant les malades que je soignais en Haïti se plaignaient tous d’avoir trop chaud. La plupart du temps la chaleur était décrite vers l’omoplate gauche, ce qui caractérisait Phosphorus. Dans certaines angines le patient a moins mal en avalant, ce qui est le contraire de la norme, etc.
[15] Zobacz "Zasady nowej medycyny", §11. W tym pierwszym tomie ponownie tłumaczę i komentuję aforyzmy od 1 do 70 z szóstego wydania Organonu Hahnemanna.
[16] Voir par exemple https://www.youtube.com/watch?v=xTHRZvyK9e4. On peut trouver la traduction de l’article de 2010 sur https://www.agoravox.fr/tribune-libre/article/montagnier-et-la-teleportation-87142.
[17] Rozdział ten zawdzięczam w dużej mierze Davidowi Little'owi, który był moim mentorem w kwestii nozodów. Do dziś jest on prawdopodobnie jednym z największych homeopatów na świecie.
[18] W Conférences de Théorie et de Pratique homéopathique, s. 141-175.
[19] Je dois à l’excellent livre de mon ami le Dr Gaurang Gaikwad “Materia Medica of Nosodes & Sarcodes” la plupart des données sur Morbillinum.
[20] Zobacz jego książkę La Némésis médicale.
